چرا کاممان با اسانس‌‌های ایرانی شیرین نمی‌شود؟

شماره دوم نشریه فناورانه بنیادتک منتشر شد.

صنعت اسانس‌ها را می‌توان از صنایع اثرگذار و استراتژیک مخصوصا در ارتباط با صنعت غذا برشمرد. موادی با ارزش افزوده بالا که گردش مالی چند میلیارد دلاری درسال دارند و علاوه براینکه درصنایع مختلف مانندآرایشی، عطرسازی و داروسازی از مواد اولیه ضروری هستند، کیفیت و طعم اغلب محصولات غذایی ارتباط مستقیم با این مواد دارد. مخصوصا در صنعت نوشیدنی که بیشتر محصول از آب است و محصولات اتکای طعم بیشتری به اسانس‌ها دارند، نقش این مواد حیاتی‌تر می‌شود.

شرکت‌های بزرگ متعددی مانند Givaudan و Symrise  در این صنعت فعالیت دارند که سابقه فعالیت برخی آنها حتی از 100 سال هم فراتر می‌رود؛ این شرکت‌ها در طول سالها فعالیت توانسته‌اند با ترکیب فرمولاسیون‌های مختلف و به نوعی بازی با مولکول‌ها، اسانس‌های محبوبی تولیدکنند که مشتریان فراوانی دارد. آنها از طریق فرایندهایی مولکول‌های روغنی که ماده اولیه انواع اسانس‌ها هستند را استخراج می‌کنند و سپس با ترکیب این مولکول‌ها و کدگذاری که متعاقبا انجام می‌گیرد، اسانس‌ها و طعم‌های جدید را به صنعت معرفی می‌کنند. اغلب شرکت‌های صنایع غذایی در داخل کشور واردکننده این اسانس‌ها هستند، چرا که شرکت مشابه داخلی برای تولید اسانس باهمان کیفیت و مزه وجود ندارد، با این حال برخی شرکت‌های دانش‌بنیان در داخل کشور مولکول‌ها را از بانک مولکولی شرکت‌های خارجی خریداری و با استفاده از فرمول کدهایی که در اختیار دارند، اسانس تولید می‌کنند. با این حال می‌توان گفت ما صنعت اسانس در داخل کشور نداریم و از جمله موارد اولیه برای ایجاد چنین صنعتی سرمایه‌گذاری کلان و دانش فنی بالاست که نیازمند ارتباط واقعی میان صنعت و دانشگاه است. در همین رابطه هم‌اکنون برخی پروژه‌ها میان شرکت‌های خصوصی و دانشگاه‌هایی مانند دانشکده تغذیه وصنایع غذایی شهید بهشتی در جریان است، بنیاد مستضعفان هم که به سبب برخی از شرکت‌های صنایع غذایی خود از مصرف‌کنندگان اسانس محسوب می‌شود، می‌تواند با تعریف پروژه‌های مشترک از طرح‌های تحقیقاتی در این زمینه حمایت کند، اما باید به این نکته توجه داشت که کارهای تحقیقاتی نیازمند صبر و توجه هستند و نتایج خود را در بلند مدت نشان می‌دهند.

 

 لینک دانلود شماره دوم نشریه فناورانه بنیادتک


نظر شما